OpenAI حمایت از برنامه هوش مصنوعی روزنامه‌نگاری محلی را گسترش می‌دهد

مؤسسه Lenfest برای روزنامه‌نگاری در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که مرحله تازه برنامه «همکاری و بورسیه هوش مصنوعی Lenfest» را با حمایت مالی بیشتر OpenAI آغاز می‌کند؛ حمایتی شامل تعهد ۵ میلیون‌دلاری و تا ۵ میلیون دلار اعتبار نرم‌افزاری و پشتیبانی مهندسی. این گسترش، برنامه‌ای را که با حضور مهندسان هوش مصنوعی در ۱۱ سازمان خبری آمریکایی شروع شده بود، به سوی همکاری با رسانه‌های بیشتر و تبدیل تجربه‌های آزمایشی به ابزارهای قابل استفاده در مقیاس گسترده‌تر می‌برد.

اهمیت این طرح فقط به افزودن فناوری به اتاق‌های خبر محدود نیست. برنامه می‌کوشد مهندسان را در کنار خبرنگاران و دیگر کارکنان رسانه قرار دهد تا راهکارها بر پایه نیازهای واقعی هر سازمان ساخته شوند و در عین حال اصول تحریریه، قضاوت انسانی و اعتماد مخاطبان حفظ شود. به گفته مؤسسه Lenfest و OpenAI، تجربه دو سال نخست نشان داده است که پذیرش مسئولانه هوش مصنوعی به همان اندازه که به فناوری وابسته است، به شناخت محیط کار و همکاری با کارکنان نیز نیاز دارد.

از یک طرح آزمایشی تا گسترش به رسانه‌های بیشتر

برنامه همکاری و بورسیه هوش مصنوعی Lenfest در سال ۲۰۲۴ با استقرار مهندسان هوش مصنوعی در ۱۱ سازمان خبری بزرگ آمریکا آغاز شد. این مهندسان به‌صورت تمام‌وقت در رسانه‌ها کار می‌کنند و در کنار مدیران اتاق خبر، خبرنگاران، گروه‌های محصول، کارکنان درآمدزایی و مدیران اجرایی، مسئله‌هایی را شناسایی می‌کنند که فناوری می‌تواند در حل آن‌ها نقش داشته باشد.

«مهندس مستقر» در این برنامه به متخصصی گفته می‌شود که بیرون از سازمان و در نقش مشاور کوتاه‌مدت عمل نمی‌کند؛ او در فعالیت روزانه رسانه حضور دارد، با شیوه کار کارکنان آشنا می‌شود و راهکارها را همراه با کسانی می‌سازد که قرار است از آن‌ها استفاده کنند. این رویکرد، به گفته برگزارکنندگان، به تدوین سیاست‌ها و ضوابط روشن نیز کمک کرده است؛ از جمله قواعدی برای استفاده ایمن، شفاف و اخلاقی از ابزارهای هوش مصنوعی.

در مرحله تازه، مؤسسه Lenfest قصد دارد از گروه جدیدی از سازمان‌های خبری برای پیوستن به برنامه دعوت کند. همچنین قرار است توان فنی این مؤسسه گسترش یابد تا پروژه‌های موفق به ابزارهای قابل استفاده مجدد، افزونه‌ها، راهنماهای پیاده‌سازی و منابع فنی تبدیل شوند. هدف اعلام‌شده این است که تجربه‌ها و راهکارهایی که در چند اتاق خبر ساخته شده‌اند، در نهایت به صدها سازمان خبری دیگر نیز کمک کنند.

OpenAI علاوه بر تعهد مالی ۵ میلیون‌دلاری، تا ۵ میلیون دلار اعتبار نرم‌افزاری و پشتیبانی مهندسی فراهم می‌کند. در اطلاعیه مشترک آمده است که این شرکت حمایت قبلی خود از برنامه را دو برابر کرده است؛ اما جزئیات بیشتری درباره میزان حمایت قبلی یا نحوه تخصیص منابع تازه اعلام نشده است.

کاربردهای عملی در اتاق‌های خبر

نمونه‌های پروژه‌های دو سال گذشته نشان می‌دهد که استفاده از هوش مصنوعی در این برنامه به تولید متن خبری محدود نبوده است. در روزنامه The Philadelphia Inquirer، همکاری بورسیه به توسعه Dewey کمک کرد؛ ابزاری که خبرنگاران را قادر می‌سازد گزارش‌های آرشیوی چند دهه گذشته را جست‌وجو کنند.

همین روزنامه ابزاری به نام Scrape نیز توسعه داد. به گزارش برگزارکنندگان، این ابزار کاری را که پیش‌تر حدود ۱۵ ساعت در هفته زمان می‌برد، به یک خلاصه روزانه از سرنخ‌های خبری احتمالی در منطقه تحت پوشش روزنامه تبدیل کرد. این نمونه نشان می‌دهد که هوش مصنوعی می‌تواند بخشی از زمان صرف‌شده برای پایش منابع را کاهش دهد، بی‌آنکه نقش خبرنگار در ارزیابی و پیگیری سرنخ‌ها حذف شود.

در Chicago Public Media، گردش‌کارهای ترجمه با کمک هوش مصنوعی امکان انتشار پوشش خبری به زبان اسپانیایی را در زمان بسیار کوتاه‌تری از گذشته فراهم کردند. این سازمان همچنین توانست فایل‌های صوتی آرشیوی درباره خبرها و فرهنگ شیکاگو را که دهه‌ها نگهداری شده بودند، به متن تبدیل کند. پیاده‌سازی صوت، یعنی تبدیل گفتار ضبط‌شده به متن قابل جست‌وجو، می‌تواند دسترسی به محتوای قدیمی را برای خبرنگاران آسان‌تر کند.

پروژه‌های دیگر در میان ۱۱ سازمان به حوزه‌هایی چون شناسایی فرصت‌های تبلیغاتی، مدل‌سازی کمک‌های مالی، شخصی‌سازی تجربه مخاطب، افزایش اشتراک، پایش جلسه‌های عمومی، انتقال فرایند تولید چاپی به دیجیتال و بهبود کارایی عملیاتی مربوط بوده‌اند. این مجموعه نشان می‌دهد که کاربردهای مورد بررسی، بخش‌های گوناگون یک سازمان خبری را دربر می‌گیرد؛ از تهیه و پژوهش خبر تا محصول و پایداری مالی.

درس‌های دو سال نخست: اعتماد، مسئله روشن و همکاری

مدیران برنامه می‌گویند استقرار مهندسان در خود سازمان‌های خبری، فرصتی فراهم کرد تا آن‌ها پیش از ساخت ابزار، با جریان کاری و دشواری‌های روزمره کارکنان آشنا شوند. به‌جای آنکه راهکاری از پیش تعیین‌شده را به رسانه تحمیل کنند، مهندسان با گوش دادن به کارکنان و شناسایی کارهای تکراری یا دشوار، مسئله‌هایی را یافتند که می‌شد با فناوری به آن‌ها پرداخت.

جیم فریدلیش، مدیر اجرایی و مدیرعامل مؤسسه Lenfest، گفت مهم‌ترین درس مرحله نخست این بوده است که پذیرش مسئولانه هوش مصنوعی بیش از آنکه به خود فناوری وابسته باشد، به اعتماد وابسته است. به گفته او، همکاران فنی با ساخت ابزارهای عملی، تدوین ضوابط و گفت‌وگوی باز به تغییر فرهنگ سازمانی کمک کرده‌اند. او مرحله تازه را فرصتی برای آزمایش هدفمندتر هوش مصنوعی در رسانه‌های بیشتر، با حفظ استانداردهای تحریریه و تقدم قضاوت انسانی دانست.

درس دیگر این بود که بهتر است پروژه از یک مشکل مشخص آغاز شود، نه از تصمیم قبلی برای استفاده از یک فناوری خاص. طبق جمع‌بندی برنامه، پروژه‌های موفق با همکاری نزدیک کاربران، آزمایش در مقیاس محدود و ارزیابی مداوم پیش رفته‌اند. معیار اصلی این بوده که آیا راهکار واقعاً کیفیت یا کارایی کار را بهتر می‌کند یا خیر.

همکاری میان سازمان‌ها نیز به گسترش تجربه‌ها کمک کرده است. همکاران فنی کد، ایده‌های محصولی و روش‌های اجرا را با یکدیگر به اشتراک گذاشته‌اند. برای نمونه، The Baltimore Banner هنگام ساخت ابزارهای خود برای کشف خبر، از کار انجام‌شده در The Philadelphia Inquirer بهره گرفته است. این تبادل باعث می‌شود هر رسانه مجبور نباشد همه راه‌حل‌ها را به‌تنهایی از ابتدا بسازد.

تام روبین، مدیر مالکیت فکری و محتوا در OpenAI، گفت در دو سال نخست نمونه‌های کاربردی متعددی از استفاده روزنامه‌نگاران از هوش مصنوعی برای ارائه خبر محلی باکیفیت دیده شده است. او اهمیت روزنامه‌نگاری محلی را در تقویت پیوندهای انسانی در محله‌ها و شهرها برجسته کرد و گفت OpenAI از گسترش همکاری با مؤسسه Lenfest برای پشتیبانی از خبرنگاران استقبال می‌کند.

گسترش ابزارها، بدون کنار گذاشتن نقش خبرنگار

مؤسسه Lenfest می‌گوید قصد دارد از مرحله آزمایش‌های موفق در چند رسانه به مرحله‌ای برسد که راهکارها در سطح گسترده‌تری در دسترس باشند. ساخت ابزارهای مشترک، چارچوب‌های فنی و راهنماهای اجرایی قرار است انتقال تجربه از یک اتاق خبر به اتاق خبر دیگر را آسان‌تر و پایدارتر کند. با این حال، اعلامیه تأکید می‌کند که هدف برنامه جایگزین‌کردن خبرنگاران نیست؛ راهکارها باید توان کارکنان را افزایش دهند و نقش مرکزی آن‌ها در تولید گزارش‌های مستقل و قابل اعتماد را حفظ کنند.

چند نفر از مهندسانی که در دوره نخست در رسانه‌ها مستقر شده‌اند، قرار است در چند سازمان به‌صورت کارمند تمام‌وقت ادامه دهند. برگزارکنندگان این موضوع را نشانه‌ای از ارزش حضور این متخصصان در داخل سازمان‌ها می‌دانند. در کنار این استمرار، گسترش برنامه به رسانه‌های تازه و اشتراک‌گذاری ابزارها می‌تواند شیوه‌های آزموده‌شده را از سطح یک پروژه محلی فراتر ببرد.

با این همه، اطلاعیه درباره تعداد دقیق رسانه‌های تازه، زمان‌بندی پیوستن آن‌ها یا جزئیات اجرایی توزیع ابزارهای مشترک اطلاعاتی ارائه نمی‌کند. آنچه مشخص است، ادامه مدل استقرار مهندسان در سازمان‌های خبری و تلاش برای تبدیل پروژه‌های موفق به منابعی است که رسانه‌های بیشتری بتوانند از آن‌ها استفاده کنند.

این خبر برای چه کسانی اهمیت دارد

این گسترش برای رسانه‌های محلی و مدیرانی که به دنبال کاربرد عملی هوش مصنوعی هستند اهمیت دارد؛ به‌ویژه سازمان‌هایی که منابع محدودی برای توسعه ابزارهای اختصاصی دارند. خبرنگاران و گروه‌های محصول نیز می‌توانند از تجربه‌های منتشرشده در زمینه جست‌وجوی آرشیو، ترجمه، پایش رویدادها و کشف سرنخ‌های خبری بهره بگیرند. برای فعالان فناوری و سیاست‌گذاری رسانه‌ای، نکته محوری این است که برنامه، اعتماد کارکنان و شناخت نیازهای تحریریه را بخشی از فرایند پذیرش هوش مصنوعی می‌داند، نه مرحله‌ای فرعی پس از ساخت فناوری.