متا ادعای دسترسی بدون اجازه Muse به پیام‌های خصوصی را رد کرد

حریم خصوصی Muse پس از گزارش یک خبرنگار درباره خوانده‌شدن پیام‌های خصوصی او در مک، به موضوع اختلاف میان گزارشگر و Meta تبدیل شده است. Meta این ادعا را رد می‌کند و می‌گوید دسترسی دستیار هوش مصنوعی Muse به محتوای اپ Messages فقط پس از فعال‌کردن چند مجوز از سوی کاربر ممکن است؛ اما خبرنگار مدعی است این دسترسی‌ها هنگام وقوع ماجرا خاموش بوده‌اند. اختلاف بر سر نحوه دسترسی، پرسش‌هایی درباره مجوزهای نرم‌افزار و اعتماد کاربران به ابزارهای هوش مصنوعی Meta ایجاد کرده است.

حریم خصوصی Muse و ادعای خبرنگار

جیسون آتن، ستون‌نویس نشریه Inc.، در گزارشی گفت Muse پیام‌های خصوصی او را بدون اجازه خوانده است. در ادامه، اندی استون، معاون ارتباطات Meta، در شبکه اجتماعی X به این ادعا واکنش نشان داد و گفت اتصال Messages در نسخه مک Muse کاملاً اختیاری است. به گفته او، کاربر باید هم دسترسی کامل دیسک را فعال کند و هم اتصال Muse به Messages را روشن کند؛ در غیر این صورت، برنامه نمی‌تواند محتوای پیام‌ها را بخواند.

استون تأکید کرد که صرف استفاده از Muse به معنای اجازه‌دادن به آن برای خواندن پیام‌ها نیست. پاسخ شرکت بر این نکته استوار است که کاربر باید آگاهانه چند انتخاب جداگانه را انجام دهد. بنابراین، اختلاف اصلی تنها بر سر این نیست که Muse اصولاً چه مجوزهایی لازم دارد؛ مسئله این است که آیا آن مجوزها در مورد آتن فعال بوده‌اند یا نه.

آتن گفته است هنگام خوانده‌شدن پیام‌هایش، گزینه Full Disk Access خاموش بوده است. او همچنین گزارش کرده که پس از پرسیدن درباره چگونگی رخ‌دادن این اتفاق، Muse پاسخ داده که اعلان‌های دستگاه را همگام‌سازی می‌کرده است. آتن بر همین اساس احتمال داده که متن اعلان‌های ورودی مک به عامل هوش مصنوعی منتقل شده باشد. این توضیح، برداشت آتن از پاسخ Muse است و به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که متن اعلان‌ها واقعاً منتقل شده است.

مجوزهای macOS از نگاه Meta چگونه کار می‌کنند؟

پیش از اظهارنظر استون، دیوید سینگلتون، مدیر اجرایی Meta Superintelligence Labs، در Threads به آتن پاسخ داد و سازوکار مجوزها را توضیح داد. به گفته سینگلتون، دسترسی Muse به پیام‌ها به چند مرحله در سطح برنامه و حفاظت‌های داخلی macOS وابسته است. منظور از مجوز در اینجا اجازه‌ای است که کاربر به نرم‌افزار می‌دهد تا به بخشی از داده‌ها یا امکانات دستگاه دسترسی داشته باشد.

طبق توضیح سینگلتون، کاربر ابتدا باید دسترسی Full Disk Access را برای Muse مجاز کند. این مجوز امکان دسترسی گسترده‌تری به فایل‌های مک می‌دهد، اما به‌تنهایی انتخاب سطح دسترسی به Messages را جایگزین نمی‌کند. پس از آن، کاربر می‌تواند تعیین کند که دسترسی Muse به Messages هیچ باشد، فقط خواندن را شامل شود یا سطح دیگری از دسترسی داشته باشد. اگر Full Disk Access فعال نشده باشد، گزینه‌های مربوط به Messages خاکستری می‌مانند و امکان انتخاب آن‌ها وجود ندارد.

سینگلتون همچنین گفته است فعال‌کردن دسترسی کامل دیسک، کاربر را به رابط تنظیمات خود macOS می‌برد تا او این تصمیم را دوباره تأیید کند. پس از این تغییر، برنامه Muse به‌طور کامل دوباره راه‌اندازی می‌شود. به گفته او، وجود این مراحل باعث می‌شود مجوز به‌سادگی و به‌طور تصادفی فعال نشود. او اضافه کرده که حتی وجود یک باگ در Muse نمی‌تواند این حفاظت‌های سیستمی را دور بزند.

این توضیحات دیدگاه فنی Meta درباره امکان دسترسی برنامه را بیان می‌کند، اما به‌خودی‌خود پاسخ مستقلی به گزارش آتن درباره وضعیت تنظیمات دستگاه او نیست. آتن می‌گوید Full Disk Access خاموش بوده و Meta می‌گوید دسترسی بدون آن امکان‌پذیر نیست. در نتیجه، دو روایت بر سر چگونگی وقوع ماجرا در برابر یکدیگر قرار دارند.

اختلاف بر سر اعلان‌های دستگاه

پاسخ Muse درباره همگام‌سازی اعلان‌ها بخش دیگری از اختلاف است. آتن این توضیح را نشانه‌ای می‌داند که متن اعلان‌های ورودی مک ممکن است به Muse رسیده باشد. اعلان‌ها پیام‌های کوتاهی هستند که برنامه‌ها روی صفحه دستگاه نمایش می‌دهند و گاه بخشی از محتوای یک پیام را هم نشان می‌دهند. با این حال، در گزارش موجود روشن نشده که اعلان‌ها واقعاً به Muse منتقل شده‌اند یا این‌که پاسخ تولیدشده از سوی هوش مصنوعی صرفاً توضیحی نادرست درباره ماجرا بوده است.

سینگلتون گفته است Muse در پاسخ به آتن دچار سردرگمی شده و توضیح نادرستی ارائه کرده است. او همچنین به صفحه Meta درباره معماری امنیتی Muse و برنامه پاداش‌یابی باگ‌ها اشاره کرده است. برنامه پاداش‌یابی باگ به سازوکاری گفته می‌شود که شرکت‌ها از پژوهشگران یا افراد دیگر می‌خواهند آسیب‌پذیری‌های نرم‌افزار را گزارش کنند. این ارجاع، بخشی از پاسخ Meta به نگرانی امنیتی است، اما در اطلاعات منتشرشده نتیجه بررسی مستقلی درباره ادعای آتن ارائه نشده است.

در جمع‌بندی پاسخ شرکت، آنچه آتن می‌گوید رخ داده، نه‌تنها از نظر Meta تأیید نشده، بلکه با سازوکار مجوزهای اعلام‌شده برای Muse و macOS نیز سازگار نیست. در مقابل، گزارش آتن بر این ادعا متکی است که دسترسی کامل دیسک خاموش بوده و خود Muse توضیح دیگری درباره اعلان‌های دستگاه داده است. تا زمان انتشار گزارش TechCrunch، دو طرف روایت یکسانی از علت دسترسی نداشته‌اند.

اعتماد کاربران و گزارش جداگانه درباره Muse

این اختلاف در شرایطی شکل گرفته که اعتماد کاربران به نحوه مدیریت داده‌ها از موضوعات مهم برای محصولات هوش مصنوعی است. TechCrunch یادآوری کرده که Meta در سال‌های گذشته با پرونده‌های قضایی، تخلف‌های مرتبط با کمیسیون تجارت فدرال آمریکا (FTC) و جریمه‌هایی درباره داده‌های کاربران روبه‌رو بوده است. به گزارش این رسانه، چند روز پیش از انتشار این خبر نیز هیئتی منصفه در نیومکزیکو تشخیص داده بود که شرکت در پرونده‌ای مرتبط با رسوایی Cambridge Analytica و افشای داده‌های سال ۲۰۱۸، کاربران را درباره شیوه‌های داده‌ای خود گمراه کرده است.

این سابقه به‌تنهایی ادعای مربوط به Muse را اثبات نمی‌کند، اما توضیح می‌دهد چرا پاسخ‌های شرکت درباره حریم خصوصی با حساسیت زیادی روبه‌رو می‌شوند. TechCrunch گزارش داده که با وجود این نگرانی‌ها، اپ Muse در آن زمان در جایگاه نخست App Store قرار داشت. عملکرد خوب یک برنامه، لزوماً به معنای رفع نگرانی درباره حفاظت از داده‌ها نیست؛ از سوی دیگر، یک ادعای تأییدنشده هم نباید به‌عنوان اثبات قطعی تخلف تلقی شود.

گزارش آتن تنها مورد بحث‌برانگیز درباره Muse نیست. مت راب، کاربر یوتیوب، اخیراً گفته بود این دستیار در انجام کاری مرتبط با فروش کالا در Facebook Marketplace، نشانی او را به اشتراک گذاشته و باعث شده خریدار زمانی که او در خانه نبوده به آن نشانی مراجعه کند. بر اساس گزارش TechCrunch، سینگلتون در Threads گفته است موضوع را بررسی می‌کند؛ واکنشی که نشان می‌دهد Meta احتمال می‌دهد در آن مورد خطایی از سوی شرکت رخ داده باشد. جزئیات بیشتری از نتیجه بررسی در متن گزارش ارائه نشده است.

تفاوت این دو گزارش مهم است: در پرونده آتن، Meta می‌گوید سازوکار فنی مانع وقوع ادعای مطرح‌شده می‌شود؛ در مورد راب، مدیر شرکت گفته است موضوع در دست بررسی است و احتمال خطا را کنار نگذاشته است. هر دو مورد، با این حال، به مسئله‌ای مشترک اشاره دارند: وقتی یک عامل هوش مصنوعی برای انجام کارها به داده‌ها یا قابلیت‌های دستگاه دسترسی پیدا می‌کند، کاربر باید بتواند بفهمد چه چیزی در اختیار برنامه قرار گرفته و چه زمانی استفاده شده است.

این خبر برای چه کسانی اهمیت دارد

این خبر برای کاربران Muse و صاحبان مک اهمیت دارد، زیرا اختلاف درباره مجوزهای Messages و اعلان‌ها نشان می‌دهد بررسی تنظیمات دسترسی دستگاه بخشی از استفاده از دستیارهای هوش مصنوعی است. همچنین برای شرکت‌هایی که عامل‌های هوش مصنوعی می‌سازند، شفاف‌بودن درخواست مجوزها و توضیح دقیق رفتار برنامه در زمان بروز مشکل می‌تواند بر اعتماد کاربران اثر بگذارد.

در حال حاضر، اطلاعات منتشرشده پاسخ قطعی به این پرسش نمی‌دهد که Muse در مورد آتن چگونه به پیام‌ها دسترسی پیدا کرده است. Meta ادعا را رد کرده و به محدودیت‌های مجوز در macOS استناد کرده است؛ آتن نیز بر خاموش‌بودن Full Disk Access و پاسخ Muse درباره اعلان‌ها تکیه دارد. تا زمانی که جزئیات بیشتری از بررسی فنی یا شواهد دو طرف منتشر نشود، این پرونده را باید اختلافی حل‌نشده درباره دسترسی یک عامل هوش مصنوعی به داده‌های شخصی دانست.