پرستاران HCA از مشکلات نرم‌افزار زمان‌بندی Palantir می‌گویند

نرم‌افزار زمان‌بندی هوش مصنوعی Timpani در بیمارستان‌های HCA با اعتراض پرستارانی روبه‌رو شده است که می‌گویند این سامانه درخواست‌های شیفت آن‌ها را نادیده می‌گیرد و گاهی تیم‌هایی کم‌تجربه یا کم‌نیرو می‌سازد. طبق گزارشی که WIRED در ۲ اکتبر ۲۰۲۶ منتشر کرد، HCA Healthcare از سال ۲۰۲۳ ابزار Timpani را در حدود ۱۳۰ مرکز از ۱۹۰ مرکز خود به کار گرفته است؛ ابزاری که این مجموعه با همکاری Palantir توسعه داده است. اهمیت انتقادها در این است که برنامه‌ریزی شیفت در محیط درمان، به گفته کارکنان، فقط مسئله راحتی کاری نیست و می‌تواند بر ترکیب تیم مراقبت و فشار وارد بر پرستاران اثر بگذارد.

نرم‌افزار زمان‌بندی هوش مصنوعی در بیمارستان‌های HCA

Amber Retzloff، پرستار بخش مراقبت‌های ویژه در فلوریدا، به WIRED گفته است که طی چهار ماه، ۵۰ شیفت دوازده‌ساعته مشخص را درخواست کرده؛ اما در بیش از نیمی از موارد، Timpani او را در شیفت‌هایی غیر از زمان‌های درخواستی قرار داده است. به گفته او، برخی برنامه‌ها چند روز کاری پشت سر هم داشته و از نظر ذهنی خسته‌کننده بوده‌اند. Retzloff انتظار ندارد همه ترجیح‌هایش همیشه پذیرفته شود، اما می‌گوید سامانه در مقایسه با زمانی که مدیران شخصاً شیفت‌ها را تنظیم می‌کردند، درخواست‌هایش را بسیار کمتر رعایت می‌کند.

گزارش WIRED می‌گوید تجربه او با شکایت‌هایی که پرستاران دیگر در مراکز مختلف HCA مطرح کرده‌اند هم‌خوانی دارد. پنج پرستار دیگر در گفت‌وگو با این رسانه از نارضایتی‌های مشابه گفته‌اند. برخی افرادی که خود را کارکنان HCA معرفی کرده‌اند نیز در پلتفرم‌هایی مانند Reddit از این ابزار انتقاد کرده‌اند؛ بااین‌حال، گزارش درباره این نوشته‌های آنلاین جزئیات بیشتری ارائه نمی‌کند.

Timpani ابزاری برای تنظیم برنامه شیفت کارکنان است؛ یعنی تلاش می‌کند مشخص کند چه کسی و در چه زمانی کار کند. در این مورد، سامانه در شبکه‌ای بزرگ به کار گرفته شده که نزدیک به ۱۹۰ مرکز دارد. استفاده از آن در حدود ۱۳۰ مرکز به این معناست که تجربه کارکنان در این بیمارستان‌ها می‌تواند آزمونی واقعی برای نحوه عملکرد چنین ابزاری در محیط درمان باشد. گزارش، جزئیاتی از سازوکار فنی یا معیارهایی که Timpani برای ساخت برنامه‌ها به کار می‌گیرد ارائه نمی‌کند.

نگرانی درباره کمبود نیرو و ترکیب تجربه تیم‌ها

بخش مهمی از انتقادها به نظر پرستاران درباره پیامدهای برنامه‌های شیفت مربوط است. آنان مدعی‌اند Timpani گاهی تعداد پرستاران کافی را برای یک شیفت در نظر نمی‌گیرد یا ترکیب تیم را از نظر تجربه نامتوازن می‌کند. به گفته این کارکنان، کمبود پرستاران باتجربه در برخی شیفت‌ها، به‌ویژه روزهای یکشنبه، بیشتر به چشم می‌آید. این موارد ادعاهای پرستاران مصاحبه‌شده با WIRED است و در متن گزارش به‌عنوان نتیجه‌ای مستقل و تأییدشده درباره همه مراکز HCA مطرح نشده است.

Retzloff نمونه‌ای از تجربه خود را چنین شرح داده که در یکی از شیفت‌های اخیر، چهار همکارش همگی کم‌تجربه‌تر از او بوده‌اند و او تنها پرستار ارشد حاضر در تیم بوده است. به گفته او، ناچار شده مراقبت از بیماران بدحال‌تر را به تأخیر بیندازد تا به همکاران تازه‌کار در رسیدگی به موارد خفیف‌تر کمک کند. این روایت نشان می‌دهد چرا پرستاران مسئله را صرفاً نارضایتی از یک برنامه کاری نمی‌دانند: آنان می‌گویند نحوه توزیع نیرو و تجربه می‌تواند بر چگونگی انجام کار روزانه اثر بگذارد.

پرستاران همچنین می‌گویند نادیده‌گرفتن ترجیح‌های مربوط به فاصله میان شیفت‌ها، کار شبانه و آخر هفته یا روزهای مرخصی، فشار را بیشتر می‌کند. برخی از آنان معتقدند همکارانشان بیش از گذشته برای کنارگذاشتن شیفت‌ها از مرخصی باحقوق یا بدون حقوق استفاده می‌کنند. به گفته کارکنان، غیبت بیش از چند نوبت در سال می‌تواند خطر اخراج را به همراه داشته باشد. گزارش عددی درباره میزان افزایش غیبت‌ها ارائه نمی‌کند؛ این بخش بر برداشت و تجربه کارکنانی تکیه دارد که با WIRED صحبت کرده‌اند.

تغییر از برنامه‌ریزی دستی به سامانه خودکار

پیش از استفاده از Timpani، مدیران برنامه شیفت را به‌صورت دستی تنظیم می‌کردند. کارکنان می‌گویند در آن دوره، مدیران معمولاً از مدت‌ها قبل با پرستاران درباره تغییر درخواست‌هایشان گفت‌وگو می‌کردند. به روایت آنان، پس از ورود ابزار جدید، گاهی فرصت کمتری برای پیدا کردن جایگزین باقی می‌ماند و جابه‌جایی موقت پرستاران میان تیم‌ها بیشتر شده است.

یک پرستار غیرعضو اتحادیه در تگزاس که به‌دلیل نگرانی از برخورد تلافی‌جویانه HCA نخواست نامش فاش شود، به WIRED گفته است که پیش از این با برنامه‌ها مشکل چندانی نداشته و زمان‌بندی‌ها به‌موقع اعلام می‌شدند. مقایسه او با تجربه کار با Timpani، اختلافی را برجسته می‌کند که در روایت کارکنان تکرار می‌شود: آنان می‌گویند ابزار جدید به‌جای ساده‌کردن فرایند، زمان بیشتری برای مبادله شیفت‌ها یا اعتراض به برنامه‌ها از آن‌ها می‌گیرد.

Retzloff که ۳۴ سال دارد، ده سال سابقه کار در کنار بیماران دارد و از رهبران اتحادیه کارگری National Nurses United است. او نگرانی خود را این‌طور بیان کرده که تکیه بر تصمیم سامانه ممکن است قضاوت بالینی و ارتباط انسانی در مراقبت درمانی را کنار بزند. این سخن بازتاب دیدگاه اوست؛ گزارش شواهدی ارائه نمی‌کند که نشان دهد همه مدیران یا مراکز HCA تصمیم‌های بالینی را به نرم‌افزار واگذار کرده‌اند.

این خبر برای چه کسانی اهمیت دارد

این گزارش برای پرستاران و دیگر کارکنان درمانی اهمیت دارد، چون نشان می‌دهد ابزارهای خودکار برنامه‌ریزی می‌توانند بر درخواست‌های شخصی، فشار کاری و ترکیب نیروی حاضر در شیفت اثر بگذارند؛ دست‌کم در تجربه‌ای که کارکنان HCA برای WIRED شرح داده‌اند. مدیران بیمارستان نیز با پرسشی عملی روبه‌رو هستند: چگونه می‌توان از سامانه‌ای برای تنظیم شیفت‌ها استفاده کرد، بی‌آن‌که تجربه کارکنان و نیازهای هر تیم درمانی از نظر دور بماند؟

برای شرکت‌های سازنده نرم‌افزار و سامانه‌های هوش مصنوعی هم ماجرا یادآور تفاوت میان طراحی یک ابزار و عملکرد آن در محیط کاری واقعی است. گزارش، درباره کیفیت فنی Timpani یا میزان دقت آن ارزیابی مستقلی ارائه نمی‌کند؛ اما روایت پرستاران نشان می‌دهد که رضایت کارکنان، امکان بازبینی برنامه‌ها و توجه به ترکیب تجربه تیم‌ها از موضوعاتی است که در پذیرش چنین سامانه‌ای اهمیت پیدا می‌کند. آنچه WIRED ثبت کرده، مجموعه‌ای از انتقادهای کارکنان است؛ نه نتیجه‌ای قطعی درباره عملکرد این ابزار در تمام بیمارستان‌های HCA.